Pierwsza pomoc zaczyna się jeszcze zanim dotkniesz poszkodowanego.
Od pierwszych sekund liczy się spokój, obserwacja i bezpieczeństwo – przede wszystkim twoje i innych.
Pamiętaj, że nie każdy poszkodowany będzie reagował typowo – może być nieprzytomny, głuchoniemy, w szoku, niebezpieczny, lub po prostu przestraszony.

Twoje zachowanie wpływa na to, czy osoba ci zaufa i pozwoli sobie pomóc.

Najpierw bezpieczeństwo ratownika

Zanim podejdziesz – rozejrzyj się.
Upewnij się, że nie ma zagrożenia: ruchu ulicznego, ognia, prądu, szkła, agresywnej osoby, niebezpiecznych zwierząt czy przedmiotów w ręku poszkodowanego, które mogą ci zagrażać.

Nie ryzykuj własnego życia.
Jeśli teren jest niebezpieczny – wezwij służby i działaj dopiero po zabezpieczeniu miejsca.

Bezpieczny ratownik to skuteczny ratownik – nie pomożesz nikomu, jeśli sam staniesz się ofiarą

Podejdź spokojnie i z odpowiedniej strony

Zbliżaj się powoli, z przodu lub z boku, żeby nie przestraszyć osoby. Jeśli poszkodowany leży – staraj się podchodzić od strony nóg lub od boku.

Utrzymuj kontakt wzrokowy – pokazuje, że jesteś tu, by pomóc.

Jeśli osoba nie reaguje na głos, pamiętaj, że może być głucha lub niedosłysząca – nie krzycz, tylko delikatnie dotknij ramienia lub pokaż gest.

Nigdy nie potrząsaj gwałtownie, nie szarp i nie podnoś bez potrzeby poszkodowanego – możesz go przestraszyć, a nawet zaszkodzić pogłębiając jego uraz

Komunikacja – jasna, prosta i spokojna

Przedstaw się i mów prostym językiem, np.:

„Chcę ci pomóc. Czy mnie słyszysz?”

Jeśli osoba ma trudność z mową lub słuchem – używaj gestów, pisma lub telefonu do przekazania informacji.

Tłumacz każdy ruch:

„Teraz sprawdzę twój oddech.”

Unikaj ocen i komentarzy – nie mów „czemu nie uważałaś”, tylko skup się na działaniu.

Szacunek i ochrona prywatności

Zawsze pytaj o zgodę, jeśli sytuacja nie zagraża życiu.

Nie odsłaniaj ciała bez potrzeby, osłoń poszkodowanego kocem lub kurtką. Pierwsza pomoc poza skutecznością ma być udzielana z godnością i zachowaniem intymności.

Szanuj sprzęt osobisty – wózek, kule, aparat słuchowy czy okulary to część strefy prywatnej.

Jeśli to możliwe, pozwól osobie współdecydować o tym, co robisz.

Ton głosu i mowa ciała

Zachowaj spokojny ton głosu i pewną postawę.

Kucnij lub usiądź, by być na poziomie oczu poszkodowanego.

Nie pochylaj się zbyt blisko – może to budzić niepokój.

Jeśli w pobliżu są gapie, poproś o odsunięcie się, by zachować przestrzeń i intymność.

Po wszystkim – wsparcie i obecność

Pierwsza pomoc to nie tylko działania medyczne.
To także poczucie bezpieczeństwa i ludzkie wsparcie.

Zostań z poszkodowanym do przyjazdu służb.

Powtarzaj spokojnie:

„Pomoc już jedzie. Jesteś bezpieczny.”

Jeśli to dziecko, senior lub osoba z niepełnosprawnością – bądź szczególnie cierpliwy i delikatny.

Po akcji porozmawiaj z kimś o tym, co się stało – dbanie o własne emocje to też część pierwszej pomocy.

Zadanie ,,Serce Olsztyna bije bezpiecznie” zostało współfinansowane ze środków Miasta Olsztyn, więcej o projekcie można przeczytać w zakładce zadania publiczne lub >>tu<<